Augustus

Wat ik benijd aan koeien? Hun tong. Waar wij mensen moeilijk moeten doen met katoenen zakdoeken, papieren tissues of de wijsvinger, heeft de koe haar tong. Met een sierlijke zwaai verdwijnt de punt van de tong in linker en rechter neusgat. Een zwaai die een zekere soepelheid heeft zoals de zelfverzekerde jongeman een jasje over zijn schouders gooit. Zo’n tong is ideaal, reinigt als een schuursponsje. Wie nog nooit een koeientong gevoeld heeft; de bovenkant is ruw als schuurpapier. Ze krullen de tong namelijk om het gras en scheuren het dan af. In het bovengebit ontbreken snijtanden. Dus gras afbijten kunnen ze niet. Zo’n ruwe tong geeft dus grip.

Caroline is mijn favoriete koe. Zij is groot en stevig met mooie kromme horens. Ze likt graag aan mijn blote armen of benen. Zo moet ontharen ongeveer voelen denk ik. Maar goed. Caroline is toe aan kalven. Althans ze is tonrond en ongerust kijk ik dagelijks of ze al tekenen vertoont, zoals een dikker uier, lossere bekkenbanden of slijmdraden. Maar een maand later is ze nog steeds alleen maar dikker geworden. Ik vermoed een tweeling en haal haar naar de huiskavel zodat ze naar binnen kan bij complicaties. De dag erna,  een woensdagmiddag, het is bloedheet, zie ik haar met resten nageboorte staan, in de schaduw van de bosrand. Yes, ze heeft gekalfd. Maar waar is het kalf? Ik zie het niet en zoek in het hoge gras en in de struiken. Schijndracht? Nee kan niet. Ik haal Caroline naar binnen en bind haar vast. Ik haal de verlossingspullen - glijmiddel, desinfectiespul, touwtjes en houtjes. In de haast vergeet ik verlossingskleren aan te trekken. Eerst voel ik twee slappe pootjes. Als dat maar goed is. Maar he, ik voel ook twee stevige pootjes die reageren. Toch een tweeling! Het lukt me de juiste pootjes in de baarmoeder bij elkaar te grabbelen en  beide kalfjes met de touwtjes en houtjes uit de koe te trekken. De eerste, een vaarsje, is al een tijdje dood, teleurstelling, negen maanden wachten voor niks. De ander, een stiertje, is kerngezond. Opluchting. Helemaal bezweet en onder bloed en slijm, moe van de (in)spanning ben ik toch tevreden. Omdat het mij en haar gelukt is om het kalfje op de wereld te brengen. Een uurtje later staat het kalfje wiebelend bij moeders te drinken. Mijn dag is goed.

Henk Venner
De Heijerhof
Beekkant 9, 6095PE Baexem